چسونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چسونه . [ چ ُ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) در تداول عامه، آنکه بسیار فسوه کند. چسو. آنکه بسیار تُس دهد. آن کس که بسیار چسد. رجوع به چس و چسو شود. ◄ (اِ مرکب ) جانورکی چون خنفساء و درازتر از آن که در خانه های مرطوب در زیر فرشها پیدا شود، و چون دست بدو زنند بوی عفن از خود پراکند. چسینه . خرچسونه . رجوع به چسینه شود. ◄ در اصطلاح عامه، نوعی دشنام برای تحقیر کسی . آدمی پست و نالایق . شخص بی ارزش و بی اهمیت . ♦ امثال : این چسونه هم خودش را داخل آدم میداند . یا: آن چسونه چه داخل آدم است ؟