چریده

چریده . [ چ َ دَ / دِ ] (ن مف / نف ) چراشده . خورده شده . چرانیده شده . چرانده شده . گیاه و علفی که چرانده شده باشد. ◄ چراکرده . چرانده . گیاه و علف خورده : چریده دیولاخ، آکنده پهلو به تن فربه، میان چون موی لاغر. عنصری . رجوع به چرانده و چرانیده شود. ◄ تغذیه کرده . غذاخورده . ♦ ناچریده (دهان ) ؛ ناشتا. غذانخورده : دهان ناچریده دو دیده پرآب همی بود تا سر کشید آفتاب . فردوسی .