چرک آلود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرک آلود. [ چ ِ ] (ن مف مرکب ) چرکین . (آنندراج ).چرکین و ناپاک و پلید و ملوث و کثیف . (ناظم الاطباء). چرک آلوده . چرکن . ◄ زخم آلوده به چرک و ریم . ریمناک . رجوع به چرک و چرک آلوده و چرکین شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی