چرند
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(چَ رَ) (ص.) بیهوده، یاوه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(چَ رَ) (ص.) بیهوده، یاوه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرند. [ چ َ رَ] (ص، اِ) حرف پوچ و بی معنی، و گاهی با لفظ «پرند» بهمین معنی استعمال میشود. (فرهنگ نظام ). سخن پوچ و بیهوده . هذیان . سخن مهمل و بی معنی . پرت و پلا. سخن یاوه . حرف مفت . چرت و پرت . چرند و پرند. رجوع به چرند و پرند و چرند گفتن شود. ◄ حیوان چرنده و چارپا. (ناظم الاطباء).
فرهنگ طیفی واژهدان
حرف و سخن متفرقه و بیربط و بیمعنا، جفنگ، مزخرف، مهمل، اباطیل، یاوه، نامربوط، سخن بیسروته، متل حرف مفت، اراجیف، سخن بیهوده، ژاژخایی، افمرا هذیان، ژاژ، لغو، دشنام، فحاشی سفسطه