چرخ پیمایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرخ پیمایی . [ چ َ پ َ / پ ِ ] (حامص مرکب ) عرش پیمایی . فلک پیمایی . آسمان پیمائی . پرواز بسوی آسمانها و افلاک : وز پی احمد براقی کن ز روح پس برای چرخ پیمایی فرست . خاقانی . ◄ گردش و حرکت بر مدار افلاک . رجوع به چرخ پیمای شود.