چرخ نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرخ نشین . [ چ َ ن ِ ] (نف مرکب ) عرابه نشین . گردونه نشین . آنکه بر گردونه یا هر چیز که بوسیله ٔ چرخ حرکت کند بنشیند. ◄ آسمان نشین . فلک نشین . سپهرنشین . رجوع به چرخ شود : بروز مردی او کیست شهسوار فلک غزاله نام زنی چرختاب و چرخ نشین . سلمان ساوجی .