چراغینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(چِ) (اِمر.) کرم شب تاب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(چِ) (اِمر.) کرم شب تاب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چراغینه . [ چ َ / چ ِ ن َ / ن ِ ] (اِ) شب تاب، در لهجه ٔ مردم آذرآبادگان . (از فرهنگ اسدی ). کرمی خرد و سبزرنگ که در شب تاریک چون چراغ میدرخشد. چراغله . چراغک . کرم شب تاب، بزبان آذری . رجوع به شب تاب و کرم شب تاب و چراغله شود.