چراغ کاروان

چراغ کاروان . [ چ َ / چ ِ غ ِ کارْ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چراغی باشد که کاروانان بر چوبی بلند برافروزند تا واماندگان و مترددان بروشنائی آن بمأوای خود برسند بآسانی . (آنندراج ) : باشد از پروانه ٔ امرش درین خلوتسرای سالکان را خضر پیغمبر چراغ کاروان . اثر (از آنندراج ).