فرهنگ لغت

چراغ قوه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چراغ قوه . [ چ َ / چ ِ ق ُوْ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) چراغی که بوسیله ٔ قوه ٔ برق (باطری ) روشن شود. چراغ دستی کوچکی که بوسیله ٔ باطریهای کوچک روشن شود. چراغ جیبی . چراغ دستی . رجوع به چراغ دستی شود.

معنی چراغ قوه | فرهنگ لغت