چراغ قوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چراغ قوه . [ چ َ / چ ِ ق ُوْ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) چراغی که بوسیله ٔ قوه ٔ برق (باطری ) روشن شود. چراغ دستی کوچکی که بوسیله ٔ باطریهای کوچک روشن شود. چراغ جیبی . چراغ دستی . رجوع به چراغ دستی شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
چراغ دستی
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی