چراغ سپهر

چراغ سپهر. [ چ َ / چ ِ غ ِ س ِ پ ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب و ماه و ستارگان باشد. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مجازاً آفتاب . چراغ آسمان و چراغ فلک . (فرهنگ نظام ). آفتاب عالمتاب . مرادف چراغ آسمانی و چراغ جهانتاب و چراغ عالم افروز. (مجموعه ٔ مترادفات ) : که چون بامدادان چراغ سپهر جمال جهان را برافروخت چهر. نظامی (از آنندراج ). رجوع به چراغ آسمان و چراغ آسمانی و چراغ جهانتاب شود.