چراغ ته دامن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چراغ ته دامن . [ چ َ/ چ ِ غ ِ ت َ هَِ م َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چراغ ته دامان . بمعنی چراغ زیر دامان است . چراغ روشنی که برای محفوظ ماندن از باد زیر دامن گیرند : دل که در رهگذر باد حوادث شمعی است چون چراغ ته دامن شود از خاموشی . صائب (از آنندراج ). رجوع به چراغ زیر دامن شود.