چراغ بره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. بَ رِ) (اِمر.) نک چراغواره.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. بَ رِ) (اِمر.) نک چراغواره.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چراغ بره . [ چ َ / چ ِ ب َ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) چراغدان را گویند. (برهان ) (آنندراج ). چراغدان . (ناظم الاطباء). بعربی مشکوة خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). چراغواره . چراخواره . جاچراغی . چراغدان . رجوع به چراخواره و چراغواره شود. ◄ اسبی که دو دست را بلند کرده بر روی دو پا ایستد. (ناظم الاطباء). چراغ . چراغپا.