چتردار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چتردار. [ چ َ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ چتر. آن کس که چتر در دست دارد. ◄ چترساز. (آنندراج ). رجوع به چترساز شود. ◄ کنایه از پادشاه . کنایه از صاحب لوا و چتر. آنکه علامت شاهی و بزرگی دارد. ◄ کسی که چتر بر سرپادشاه نگه میداشته . چترکش . (آنندراج ) : گشت مهیا همه ترتیب بار چتر گشاد از دو طرف چتردار. باقرکاشی (از آنندراج ). رجوع به چترکش شود.