چبود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چبود. [ چ ِب ْ وَ ] (ادات استفهام مرکب ) مخفف «چه بود» [ چ ِ ب ُ وَ ]. چه بود. چه باشد : پس محل وحی باشد گوش جان وحی چبود گفتن از حس نهان . مولوی . کیمیا سدیست چبود کیمیا معجزه بخشی است چبود سیمیا. مولوی . گاو کبود تا تو ریش او شوی خاک چبود تا حشیش او شوی . مولوی . جبر چبود بستن اشکسته را یا بپیوستن رگ بگسسته را. مولوی .