چاکله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاکله . [ ک َ ل َ ] (اِخ ) نام شهری در حدود افغانستان کنونی که یونانی های باختر پس از سال ١٢٦ ق .م . آنجا را پایتخت خود قرار داده دولتی بنام دولت هند و یونانی تأسیس کردند و این شهر را به یونانی بنام «اوتی دمیا» نامیدند. رجوع به تاریخ ایران باستان ج ٣ ص ٢١١٨ و ٢٢٦١ شود.