چاکرپرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاکرپرور. [ ک َ / ک ِ پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) صاحب و خداوند. (آنندراج ). ارباب . آقا. مخدوم . آنکه ملازمان و خدمتکاران خود را نیکو پرورد و در تأمین معاش و ترضیه خاطر آنان کوشد. چاکردار : در هنرمندی و عقل او را تویی پروردگار کس ندید و کس نبیند چون تو چاکرپروری . امیرمعزی (از آنندراج ). و رجوع به چاکردار شود.