چاپار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

[ تُر. ] (اِ.) پیک، نامه بر.<br>

فرهنگ فارسی معین

[ تُر. ] (اِ.) پیک، نامه بر.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چاپار. (اِخ ) نام محلی کنار راه سنندج و ساوجبلاغ میان میرزامیرانشاه و گردنه ٔ امیرآباد در ١٥٥٠٠٠ گزی سنندج .

چاپار. (ترکی، اِ) پیک . چپر. برید. پست . قاصد. نامه بر. گسی بنده . و رجوع به پیک و برید و چپر و گسی بنده وچاپارخانه شود. ◄ نام نوعی خراج که در پیش از قراء میگرفته اند. (مرآت البلدان ج ١ ص ٣٣٧).

واژگان فارسی سره واژه‌دان

نامه رسان، پیک

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

برید، پست، پستچی، پیک، قاصد، نامه‌بر، نامه‌رسان