فرهنگ لغت

چاودار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(اِ.) گیاهی از نوع غلات که ارتفاعش تا دو متر هم می‌رسد. خوشه‌های دراز و برگ‌های پهن دارد. بیشتر در زمین‌های خشک و آهکی می‌روید، دانه‌هایش برای تهیة آرد و نان به کار می‌رود.<br>

معنی چاودار | فرهنگ لغت