چاه یخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه یخ . [ هَِ ی َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چاله ٔ یخ . یخچال . یخدان . محلی که هنگام زمستان و فصل یخ بندان، یخ در آنجا ذخیره کنندو از آن یخ در تابستان استفاده نمایند : بود غاری در آن خرابستان خوشتر از چاه یخ به تابستان . نظامی .