چاه ذقن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه ذقن . [ هَِ ذَ ق َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چاه زنخ و چاه زنخدان و چاه غبغب . (آنندراج ). چاه زنخ و چاه زنخدان . (فرهنگ نظام ). کنایه از گوی خرد که در زنخدان و غبغب خوبان میباشد.(آنندراج ). مجازاً گود کوچکی که در چانه ٔ کسی باشد.(فرهنگ نظام ). رجوع به چاه زنخ و چاه زنخدان شود.