چاه دلو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه دلو. [ دَل ْوْ ] (اِ مرکب ) کنایه از دنیا باشد. (برهان ). دنیا. (ناظم الاطباء). ◄ کنایه از برج دلو هم هست که یکی از دوازده برج فلکی است . (برهان ). برج دلو که برج یازدهم از بروج دوازده گانه بود. (ناظم الاطباء).