چاه بیژن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه بیژن . [ هَِ ژَ ] (اِخ ) نام چاهی که افراسیاب بیژن را در آن بند کرده بود. (آنندراج ). چاهی در توران که افراسیاب بیژن پهلوان ایرانی را در آن حبس کرده بود و رستم او را نجات داد. (فرهنگ نظام ) : ز ظلمت گشته پنهان خانه ٔ خاک چو چاه بیژن و زندان ضحاک . ؟(از آنندراج ). تا لب نانی بدست آرم چه خونهامیخورم دست کوته را تنور رزق چاه بیژن است . صائب (از آنندراج ). رجوع به چاه بوقیر و چاه بیجن شود.