چامه سرا

(~. سَ) (ص فا.)<BR>۱- آوازخوان.<BR>۲- شاعر، تصنیف ساز.<br>

(~. سَ) (ص فا.) ۱- آوازخوان. ۲- شاعر، تصنیف ساز.

چامه سرا. [ م َ / م ِ س َ ] (نف مرکب )شاعر. منظومه ساز. چامه گوی . چکامه سرا. سراینده ٔ سخن منظوم . آنکه شعر سراید و سخن موزون و مقفی گوید. سخن سرا. قافیه سنج . تصنیف ساز. ◄ آوازخوان . کسی که شعری را با آواز بخواند. آنکه غزل یا تصنیف را در دستگاه موسیقی بخواند. و رجوع به چامه سرای شود.

شاعر، آوازخوان چامه‌گو، چامه‌زن، آوازخوان، سرودخوان، قصیده‌گو، نغمه‌خوان، نغمه‌سرا، غزل‌خوان قصیده‌گو، قصیده‌سرا، ترانه‌سرا، چکامه‌سرا

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی