چالگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چالگاه . (اِخ ) دهی از دهستان تیکوه بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج که در ٤٢ هزارگزی شمال باختر دیواندره و یک هزارگزی شمال شوسه دیواندره به سقز واقع شده . کوهستانی و سردسیر است و ٨٤ تن سکنه دارد. آبش از چشمه و محصولش غلات و حبوبات و پشم میباشد. شغل اهالی زراعت وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).
چالگاه . (اِخ ) نام محلی کنار راه تهران به شاهی میان زیر آب و چاکسر و در ٢٠٧٧٠٠ گزی تهران واقع شده است .