چالدره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چالدره . [ دَ رَ] (اِخ ) دهی است از دهستان دیده بخش گیلان شهرستان شاه آباد که در ٣٨ هزارگزی شمال باختری گیلان ؛ کنار راه شوسه ٔ گیلان به سرپل ذهاب واقع شده . کوهستانی، گرمسیر و مالاریائی است و ٧٥ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه دیده و محصولش غلات و پنبه و ذرت و لبنیات است . شغل اهالی زراعت وگله داری است . در تابستان به حدود هوکانی و درکه میروند و باصطلاح اهل محل به این ده «چاله وریسکه » میگویند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).