چال گودون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چال گودون . [ گ ُ دُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان طیبی گرمسیری بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان که در ٣ هزارگزی جنوب باختر لنده (مرکز دهستان ) و ٦٩ هزارگزی شمال راه شوسه بهبهان به آغاجاری واقع شده . کوهستانی و گرمسیر و مالاریائی است . ٤٠٠ تن سکنه لر و فارس دارد. آبش از چشمه و محصولش غلات و برنج و پشم و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی قالی، قالیچه، جوال، گلیم و پارچه بافی میباشد. راهش مالرو است و ساکنین این محل از طایقه طیبی هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).