چاشنی دل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاشنی دل . [ ی ِ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از سخنان خوب و لطیف و دلگشا. (برهان ) (فرهنگ ناصری ) (آنندراج ) : روشنی عقل بجان داده ای چاشنی دل بزبان داده ای . نظامی . ◄ سخن . (شرفنامه ٔ منیری ). ◄ زبان فصیح . (مجموعه مترادفات ص ١٩٢).