چارپاره زن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارپاره زن . [ رَ / رِ زَ ] (نف مرکب ) کسی که چارپاره زند و چارپاره زدن داند. نوازنده ٔ ساز مخصوص که چارپاره نام دارد : لاجرم شاید اربه رسته ٔ بید زنگی چارپاره زن شد سار. خاقانی . سار به شاخسار بر، زنگی چارپاره زن خنده زنان چو زنگیان، ابر ز روی اغبری . خاقانی .