چارموجه

چارموجه . [ م َ ج َ / ج ِ] (اِ مرکب ) چهارموجه . چهارموج . چارموج . غرقاب . طوفان . بمعنی گرداب . (غیاث ). طوفان دریایی : آید به چارموجه ٔ دریای حسن تو لرزد به خود چو کشتی بی لنگر آینه . صائب (از آنندراج ). و رجوع به چارموج شود.