چارمرغ خلیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارمرغ خلیل . [ م ُ غ ِ خ َ] (اِ مرکب ) کبوتر و زاغ و خروس و طاوس که حضرت خلیل (ع ) بموجب امر حق تعالی گوشت هر یک از آن چهاربر سرکوهی نهاد و باز بسوی خود طلب فرمود آنها زنده شده حاضر آمدند. (آنندراج ) (غیاث ). ◄ در ذبح طیور مذکور اشارت است بدان که کبوتر کنایه از الفت خلق و از خروس شهوت و از زاغ حرص مال و از طاوس زیب و آرایش ظاهری یعنی هر چهار صفات، ترک کن . (آنندراج ).