چارقب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارقب . [ ق َ ] (اِ مرکب ) پوشش مخصوص سلاطین توران . (آنندراج ). نوعی از لباس امراء. (غیاث ) : هر شاه بیت من که در این طرز گفته ام شاهان به گرد چارقب زر نوشته اند. نظام قاری . چارقب را بپادشاهی رخت کوس اقلیم پنجگانه زدند. نظام قاری . دامن آلوده مکن چارقب هستی را جامه ٔ عاریه را پاک نگه باید داشت . شفیع اثر (از آنندراج ).