چارغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارغ . [ رُ ] (ترکی، اِ) نوعی از پای افزار است که بیشتر دهقانان بپای خودبندند. (برهان ). قسمی از پای افزار روستائیان . (ناظم الاطباء). پوزار. پای افزار دهقانان . نوعی کفش مخصوص که دهقانان و روستائیان پوشند. ◄ نوعی کفش کردی است . (گناباد خراسان ). و رجوع به چارق شود.