چارعنصر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارعنصر. [ ع ُ ص ُ ] (اِ مرکب ) چهارعنصر. عناصر اربعه . چارآخشیج . آب و خاک و باد و آتش باشد : از ایشان گشت پیدا چارعنصر ز من بشنو تو این معنی ّ چون دُر. ناصرخسرو. باد امرت در زمین چون چارعنصر پیشرو باد نامت درزمان چون هفت سیاره سمر. سنایی . چارعنصر چاراستون قویست که بر ایشان سقف دنیا مستویست هر ستونی اشکننده ٔ آندگر استن آب اشکننده ٔ هرشرر. مولوی .