چارشنبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارشنبه . [ شَم ْ ب َ ] (اِخ ) نام شهری بر شمال آسیة الصغری بساحل دریای سیاه .
چارشنبه . [ ش َ شَم ْ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) چهارشنبه . نام روز پنجم از هفته که بتازی اربعاء گویند. (ناظم الاطباء). نام روزی از روزهای هفته که بین سه شنبه و پنجشنبه است . اربعاء : بشد چارشنبه هم از بامداد بدین باغ کامروز باشیم شاد. فردوسی . ستاره شمر گفت بهرام را که در چارشنبه مزن گامرا. فردوسی . چارشنبه که از شکوفه ٔ مهر گشت پیروزه گون سواد سپهر. نظامی .