چارشانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارشانه . [ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ) کسی که قدش کوتاه و شانه هایش پهن و قوی باشد. (از آنندراج ) : ز ضرب گرز کین از هر کرانه شده بالا بلندان چارشانه . محمد قلی سلیم (از آنندراج ). ◄ قوی هیکل و تنومند. (آنندراج ). تنومند و قوی هیکل و فربه . (ناظم الاطباء). کسی که سینه و بر پهن و قوی و درشت دارد. قوی جثه . تناور و سطبر اندام : کمان ابروش کوتاه خانه قد شمشاد پیشش چارشانه . اشرف (از آنندراج ). ◄ ناموزون قد و بداندام . (ناظم الاطباء).