چارسوی

چارسوی . (اِ مرکب ) چارسو. چاربازار. محلی که چارسمت آن بازار است : در چارسوی فقر درآ تا ز راه ذوق دل را ز پنج نوش سلامت کنی دوا. خاقانی . ◄ چارراه : در چارسوی کون و مکان وحشت است خیز خلوتسرای انس جز از لامکان مخواه . خاقانی . از شهر شما دواسبه راندیم وز خون سر چارسوی شستیم . خاقانی . ◄ چارسمت . چارطرف . چارجانب . شمال و جنوب و مشرق و مغرب : یکی مرد پاکیزه ٔ نیکخوی بدو دین یزدان شود چارسوی . فردوسی . بدان بام شد کش نبود آرزوی سپه دید گرد اندرش چارسوی . فردوسی . گرت دیگر آید یکی آرزوی که گرد اندرآید سپه چارسوی . فردوسی .