چاردوال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاردوال . [ دَ ] (اِ مرکب ) زنجیر دسته دار که بدان خر رانند. ◄ چوبی باشد بمقدار یک قبضه که چارواداران بر سر آن میخی کوچک بقدرمهمیزی نصب نمایند و زنجیری با چند حلقه و چهار تسمه بر آن تعبیه کنند و الاغ و چاروا را بدان برانند. (برهان قاطع). ◄ در بیت زیر از رضی الدین نیشابوری ظاهراً چاردوال معنی دیگر دارد : آن خداوند که همواره همایونش صیت هفت اقلیم همی برّد بی چاردوال . رضی نیشابوری . رجوع به سُک شود.