پی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی . [ پ َ / پ ِ ] (پسوند) مزید مؤخر امکنه چون : احمدچاله پی . اساروپی . امجله پی . برف آب پی . بزرودپی . بندپی . پایین رودپی . تالارپی . تجری اسپ شورپی . خانقاه پی . خشک رودپی . دروپی . راسب آب پی . راست پی . رودپی . ساری رودپی . سدپی . سیاه خان پی . سیاهرودپی . طولندره پی . علمدارپی . کلارودپی .کردپی . کلاپی . کلورودپی . کولاپی . گرمرودپی . هزارپی .
پی . (اِ) نام حرف شانزدهم از حروف یونانی و نماینده ٔ ستاره های قدر شانزدهم و صورت آن اینست : p
پی . [ پ َ ] (اِ) پایه . قائمه : که خاک منوچهر گاه من است پی تخت نوذر کلاه من است . فردوسی . کسی کش پدر ناصرالدین بود پی تخت او تاج پروین بود. فردوسی .