پیکرنگار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیکرنگار. [ پ َ / پ ِ ک َ ن ِ ] (نف مرکب ) نقاش . نگارنده ٔ پیکر. صورت ساز. مصوِّر : چو دست و عنان تو ای شهریار در ایوان ندیده ست پیکرنگار. فردوسی . نه پیکر، خالق پیکرنگاران به حیرت زین شمار اخترشماران . نظامی . دو نقش دگر بست پیکرنگار یکی بر یمین و یکی بر یسار. نظامی .