پیکارجو

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پیکارجو. [ پ َ / پ ِ ] (نف مرکب ) پیکارجوی : سپهبد شگفتی بماند اندر او بدو گفت کای ماه پیکارجو. فردوسی .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط