پیوسته گردانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیوسته گردانیدن . [ پ َ /پ ِ وَ ت َ / ت ِ گ َ دَ ] (مص مرکب ) متصل کردن . پیوسته کردن . پیاپی کردن . بیفاصله و بردوام گردانیدن : راه مصلحت برند، وفاق و ملاحظات را پیوسته گردانند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٧١). ادرار. پیوسته گردانیدن عطا. (تاج المصادر). ◄ رسانیدن : پیوسته گرداند نبشته ٔ ترا در همه احوال بما. (تاریخ بیهقی ص ٣١٤).