پیماینده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پِ یَ دِ) (ص فا.)<BR>۱- وزن کننده.<BR>۲- نوشنده، آشامنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پِ یَ دِ) (ص فا.) ۱- وزن کننده. ۲- نوشنده، آشامنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیماینده . [ پ َ / پ ِ ما ی َ دَ / دِ ] (نف ) که پیماید. که طی کند: هرگاه که اندازه ای دیگر اندازه ها را بپیماید بارها و او را سپری کند چنانک چیزی نماند، آن پیماینده را جذر خوانند. (التفهیم ). ◄ که آشامد و نوشد (شراب و جز آن را). ◄ که اندازه گیرد. که سنجد. کیّال . (منتهی الارب ).