پیمایش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیمایش . [ پ َ / پ ِ ی ِ ] (اِمص ) کار پیماینده . ◄ اسم از پیمودن . کیلة. (منتهی الارب ).اندازه گیری . عمل پیمودن و اندازه کردن : ز هر مرز هر کس که دانا بدند به پیمایش اندر توانا بدند. فردوسی . میان دو صد چاهساری شگفت بپیمایش اندازه نتوان گرفت . فردوسی . مذارعة؛ به پیمایش بیع کردن . عذمذم ؛ پیمایش تخمینی . (منتهی الارب ). ◄ مساحت .