پیمان بستن

پیمان بستن . [ پ َ / پ ِ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) عهد کردن . عهد بستن . مناحدة. انتذار. (منتهی الارب ) : هم ایدون ببستند پیمان برین که گر تیغ دشمن بدرد زمین . فردوسی . ببستند پیمان و عهدی تمام بشاهی برو کرد کیهان سلام . فردوسی . اگر قیصر روم پیمان شکست ابا خسرو آنگه که پیمان ببست . فردوسی . بخت با ملک میر پیمان بست برمگرداد بخت ازین پیمان . فرخی . بسته سعادت همیشه با وی پیمان . ابوحنیفه ٔ اسکافی (از تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٦٥٠). به دست گیرم آنچه را با خدای پیمان بسته ام برآن . (تاریخ بیهقی ). به آیین پیمانش با او ببست بپیوند بگرفت دستش بدست . اسدی . و حق تعالی از پیغمبران خود عهد گرفت و پیمان بست . (قصص الانبیاء ص ٣١). در ازل بود که پیمان محبت بستند نشکند مرد اگرش سر برود پیمان را. سعدی . توان جام بزم اجل را شکست به دستی که پیمان به پیمانه بست . ظهوری (از آنندراج ). نگه کن دولت و فرمان او را که دولت بست با فرمانش پیمان . ظهوری (از آنندراج ).