پیلیسیاروی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیلیسیاروی . [ پِی ِ وی ] (اِخ ) نام دریاچه ای در ایالت کوئوپیو از فنلاند، دارای ١٠٥ هزار گز طول و ٢٠٦ هزار گز عرض و ١٠٩٣ هزار گز مربع مساحت . و آن ٩٣ گز مرتفعتر از سطح دریاست و چند جزیره در وسط آن دیده میشود. دهکده ای بنام پیلیس در ساحل شرقی آن است که نام خود را بدریاچه داده است . مازاد آب این دریاچه بوسیله ٔ نهر پیلیسیوکی که از جانب جنوب شرقی سر درمی آورد، بدریاچه ٔ پیهاسلکه میریزد. (قاموس الاعلام ترکی ).