پیل زور

پیل زور. (ص مرکب ) که چون پیل نیرو و قوت دارد. قوی و نیرومند چون فیل . کنایه از مردم قوی و پرزور ازعالم گاو زور. (آنندراج ). ج، پیل زوران : چو آتش بیامد گو پیل زور چو کوهی روان کرد از جا ستور. فردوسی . فرود آمد از باره ٔ پیل زور که ای پیلتن [ خطاب به شیر ] جنگ با ما گذار. فرخی . شیرگام و پیل زور و گرگ پوی و گورگرد ببردو، آهوجه و روبه عطف و رنگ تاز. منوچهری . بجز پیل زوران آهن کلاه چهل پیل جنگی پس و پشت شاه . نظامی . شه شیر زهره بر آن پیل زور بجوشید چون شیر بر صید گور. نظامی . لحیفی برافکند بر پشت بور درآمد بزین آن تن پیل زور. نظامی . اگر پیل زوری و گر شیرچنگ بنزدیک من صلح بهتر که جنگ . سعدی . گروهی پلنگ افکن و پیل زور در آهن سر مرد و سم ستور. سعدی . ◄ (اِ مرکب ) نام فنی از کشتی .