پیغله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیغله . [ پ َ / پ ِ غ ُ ل َ/ ل ِ ] (اِ) کنج و گوشه ٔ خانه . (برهان ). بیغله . بیغوله . پیغوله . کنجی باشد از خانه . (صحاح الفرس ). گوشه بود یعنی زاویه . (فرهنگ اسدی نخجوانی ) : کنم هرچه دارم بر ایشان یله گزینم ز گیتی یکی پیغله . فردوسی . ◄ کنج و گوشه ٔ چشم . ◄ بیراهه . مقابل راه . (از برهان ).