پیشانی دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیشانی دار. (نف مرکب ) دارنده ٔ پیشانی . ◄ کنایه است از دولتمند. بادولت . مقبل . دولتی .سعید. خوشبخت . خوش اقبال . نیکوطالع. بخت ور. ◄ کسی که کاری را بشکفتگی از پیش برد. (برهان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیشانی دار. (نف مرکب ) دارنده ٔ پیشانی . ◄ کنایه است از دولتمند. بادولت . مقبل . دولتی .سعید. خوشبخت . خوش اقبال . نیکوطالع. بخت ور. ◄ کسی که کاری را بشکفتگی از پیش برد. (برهان ).