پیش خود

پیش خود. [ ش ِ خَودْ / خُدْ ](اِ مرکب ) از تلقاء نفس . ◄ پیش خود برپاو خود برپا: خودسر و خودرأی . گویند اینهمه پیش خودبرپا مباش بسر خواهی افتاد. (آنندراج ) : یار باید پند ناصح نشنود سرو بالا پیش خود بر پای باش . نعیمی گیلانی . خودستا و خودپسند و خودسر و خودرا مشو نیستی گر بنده ٔ خود پیش خود برپا مشو. تأثیر. بگذر از آئینه محو آن قد رعنا مباش التفاتی هم بما کن پیش خود برپا مباش . محمدسعید اشرف .